Przy wyborze kierunku turystycznego, skupiamy się głównie nad tym, co można zobaczyć w danym miejscu. Ale czy zastanawiamy się, co dane miejsce już zobaczyło? Aby dobrze zrozumieć otaczającą nas rzeczywistość, warto przyjrzeć się także przeszłości. Właśnie dlatego dziś chcielibyśmy przybliżyć zarys historii Alicante – miasta, które przeżyło już ponad trzy tysiące lat.

Pierwsze ślady obecności człowieka na obecnych terenach miasta datowane są na trzecie tysiąclecie przed naszą erą. Na zboczu góry Benacantil, gdzie obecnie znajduje się Castillo de Santa Bárbara (Zamek św. Barbary), powstawały osady, wznoszone prawdopodobnie przez plemiona Celtów lub Iberów. Pierwsza nazwa Alicante nie jest znana, jednak Grecy, którzy wraz z Fenicjanami kolonizowali południowo-wschodnie ziemie Półwyspu Iberyjskiego, nazwali ten ważny w starożytności punkt handlowy AκραΛευκῆ (Biała Góra). Z biegiem czasu Fenicjanie zostali wyparci przez Kartagińczyków, natomiast około I w p.n.e., po zakończeniu wojen punickich, władza weszła w posiadanie Rzymian, którzy zmienili nazwę miasta na Lucentum. Za panowanie arabskiego, w latach 718-1248, miasto zostało nazwane Al-Laqant. Słowo to znaczyło „źródło światła” i zarazem było źródłem aktualnej, kastylijskiej nazwy Alicante. To właśnie wtedy, z przyczyn obronnych, centrum miasta zostało przeniesione na zbocze góry Benacantil i skupiło się wokół zamku. W roku 1246 król kastylijski Alfons X odbił Alicante z rąk Maurów, w 1308 roku Jaime I dołączył je do Królestwa Walencji, natomiast w 1490 Ferdynand V, Król Katolicki, nadał mu prawa miejskie. Dzięki portowi, miasto wkrótce stało się ważnym punktem handlowym, nie tylko na mapie Hiszpanii, ale także na terenie całego Morza Śródziemnego. Niestety dalsza część historii Alicante nie jest już tak pokojowa. W roku 1691, za panowania Karola II, wojska francuskie ostrzeliwały miasto przez sześć dni, zrównując je z ziemią. Niedługo potem Alicante zostało uwikłane w wojnę o sukcesję. Po raz kolejny dochodzi do jego dewastacji – tym razem winni są Anglicy, którzy siłą zdobyli zamek Santa Bárbara. Nie cieszyli się oni zwycięstwem zbyt długo – Francuzi szybko odbili twierdzę z ich rąk, niszcząc przy tym stare miasto. W XVIII i XIX wieku Alicante powoli stawało na nogi po katastrofach, jakie przyniosły ze sobą wojny. Jednak to nie koniec historii militarnej miasta. Podczas wojny domowej, w latach 1936 i 1939, opowiedziało się ono po stronie Republiki i tym samym stało się ofiarą 71 bombardowań, w wyniku których zginęło 481 osób, a 705 budynków zostało zniszczonych. Późniejsze lata dyktatury frankistowskiej również nie były łatwe dla miasta popierającego Republikę. Dopiero dekada lat sześćdziesiątych dała początek rozwojowi ekonomicznemu Alicante, którego gospodarka z czasem ewoluowała w stronę sektora usług. Budowa nowych hoteli, barów, restauracji czy punktów usług doprowadziły do dynamicznego rozwoju urbanizacji miasta. Dodatkowo, dzięki swemu wyjątkowemu klimatowi, pogodzie oraz krajobrazom, Alicante zaczęło przyciągać coraz więcej turystów.

Dziś Alicante to drugie co do liczby ludności miasto Wspólnoty Walenckiej, stolica prowincji o tej samej nazwie i jedno z najpopularniejszych miejsc na Costa Blanca, dla którego turystyka stanowi najważniejszy filar ekonomii.